1- چون عقل کامل گردد.سخن اندک شود.

 

2- ازخنده ی زیادبپرهیز که دل رامی میراند.

 

3- سخن وحرفی رانگفته ای دراختیارتوست.هنگامی که آن رابین کردی تودربند سخن گرفتارمی شوی.

 

4- دل بی دوست درخت بی ثمر است.

 

5- حوادث اگرمانندهم بودند.آخرین رابا آغازین مقایسه وارزیابی می کنند.

 

6- انسان بانفسی که می کشدقدمی به سوی مرگ میرود.

 

7- عفت ورزیدن زینت فقروشکرگزاری زینت بی نیازی اسست.

 

8- ازدست دادن حاجت بهترازدرخواست کردن از نااهل است.

 

9- اهل دنیا مانند سوارانی درخواب مانده اندکه آنارامی رانند.

 

10- زبان تربیت نشده .درنده ای است که اگررهایش کنی می گزد.

 

11- آنکه توراهشداردادمانندکسی است که تورامژده داد.

 

12- قناعت ثروتی است پایان ناپذیر.

 

13- هیچ ثروتی چون عقل هیچ فقری چون نادانی  هیچ ارثی چون ادب وهیچ پشیمانی چون مشورت نیست.

 

14- مردم به کسی رومی آورندکه خوش رویی کند.

 

15- گناهی که توراپشیمان کندبهترازکارنیکی استکه تورابه خودپسندی وادارد.

 

16- قلب احمق دردهان او وزبان عاقل درقلب اوقرارداردو

 

17- ارزش هرکس به انداره ی دانش اوست.

 

18- اگربردشمنت دست یافتی .بخشیدن اوراشکرانه ی پیروزی قراربده.

 

19- هرکس درنعمت های خدابیندیشدموفق می شود.

 

20- خردمندبرکارخویش تکیه کند.ونادان به آرزوهای خویش.

 

21- سودمندترین داروها.رهاکردن آرزوهاست.

 

22- ارزش هرکس آن چیزی استکه انجام می دهد.